Wat moet lopers denken over?

Wat denk je als je loopt? Maakt het een verschil? Uit onderzoek is gebleken dat zeker can.A onderzoek naar wat lopers denken over de concurrerende onderscheidt vier categorieën. Deze zijn van belang om deel te nemen aan tal van sportieve activiteiten: --

1) de regeling actieve monitoring - gericht op hoe je je voelt terwijl hij loopt.

2) Passieve bewaking - gericht op aspecten van de race, zoals afstand, terrein en tactiek.

3) de regeling actieve afleiding - onder gedachten niet relevant voor de race, zoals het oplossen van 'geestelijke puzzels' of wat we gaan doen na de race.

4) Passieve afleiding - gericht op de omgeving niet relevant voor de race, zoals landschappen.

Het onderzoek concludeerde dat afleiding actieve veredeling (3) moeten worden vermeden, omdat het lagere bewustzijn resulterend in een draaiende te snel en 'branden' of draaien te langzaam. Inward Monitoring (1) is nuttig voor het beoordelen van de vereiste snelheid en ook de hoogte te zijn van enige waarschuwing signalen, zoals spier-stam. De onderzoekers zijn van mening dat de meeste aandacht naar buiten gericht moeten zijn op aspecten van de race naar de invloed van ongemak, terwijl de resterende bewust van de race situatie.

Maar ik zou graag willen toevoegen aan een andere categorie, ik noem het 'interactieve bewustzijn'. Dit is denk aan de manier waarop wij actief zijn in verhouding tot het terrein. Dit is niet te verwarren met wat wij voelen of ras te leggen, maar om de feitelijke beweging.

Bijvoorbeeld, wanneer draait u op de hoogte zijn van de locatie van uw heup gewrichten of spieren die lift het been van de vloer? Nadruk op het besluit van de exploitatie kan bijdragen aan het 'gratis' de beweging als onnodige spanningen kunnen worden geïdentificeerd. Misvattingen over ons lichaam van invloed zal zijn op de manier waarop we lopen. Het bekken is een onderdeel van de achterkant nog veel lopen met een buitensporig swing van het bekken, omdat de heupgewrichten worden gehouden, te strak. De slingerende actie van het bekken zal ook draai de lumbale wervelkolom, waar de psoas spier (heup flexor) heeft zijn oorsprong. De psoas liften het been derhalve ongepast beweging van de wervelkolom vermindert de efficiëntie en wijzigt de richting van de trek.

Dit soort denken is geen actieve veredeling, noch naar buiten, omdat het ons alert te blijven die in bedrijf is, hoe we actief zijn en waar we actief zijn. Bijvoorbeeld zien of u kunt zich bewust zijn van jezelf het lezen van dit artikel. Welke delen van je contact maken met een oppervlak? Is uw kaken strak? Als we op de hoogte zijn van de landing voeten op de grond van het draaien, kunnen we stellen het op prijs dat de kracht die zich tegen ons gewicht als de zwaartekracht helpt ons om vooruit te gaan.

De derde wet van Newton van de zwaartekracht stelt dat "de wederzijdse acties van de twee organen op elkaar zijn altijd gelijk en in tegengestelde richting ', of meer algemeen bekend als," voor elke actie is er een gelijke tegengestelde reactie ". We hoeven niet te worden getrokken door de zwaartekracht nog veel lopers lijken de strijd te verliezen.

Nadenken over deze wet van het draaien en we kunnen ons' omhoog 'te gaan als gevolg van de actie van de benen en gebruik te maken van de energie-efficiënter. Een andere manier om dit is' Thinking in Actie '.

Dus op uw volgende termijn proberen te handhaven en een besef van wat je denkt. 'Interactieve bewustzijn' kan bestaan, gelijktijdig met het denken over de race en omgeving. maar als je merkt dat uw gedachten afglijden naar om iets verder dan je lopen naar de plaats van de afleiding, laat uw bewustzijn terug te keren naar uw bewegende onderdelen en de grond.

Roy Palmer is een leraar van De Alexander Techniek en auteur van De Performance Paradox: Trein Slimmere ter verbetering van de prestaties en verminderen van de schade. Meer informatie is te vinden op http://www.artofperformance.co.uk

Hij werkt met sportieve mensen van alle vaardigheden te erkennen en het overwinnen van de prestaties-de beperking van de gewoonten.