Is reclame kunst?

Oh Grand en Glorious Zuid Guru, ik ben verbijsterd. Wat scheelt eraan u, mijn peabrained weinig grasshopper? Mijn slaap is kort, mijn muren zijn beklommen, mijn haar is getrokken.

Ik moet weten wat het verschil tussen reclame en hoge kunst. Oh Great Creator, geef mij het antwoord.

Roer niet meer, een beetje vacuous. Kunst is in het oog van de toeschouwer, en ja, de reclame kan worden hoge kunst.

Maar Holiest van de Heilige, maar ik erken er is een rol voor de subjectiviteit in de waardering van de kunst, en de kunst en de reclame eveneens gebruik van vorm, kleur en symbool voor het overbrengen van berichten, en dat kan zowel esthetisch en toegankelijk zijn, en dat beide Delen het doel van de veranderende gedrag en attitudes, en dat zowel vaak op de spanning tussen werkelijkheid en idealen en esthetische vorm kan smaken, niet een adequaat antwoord op mijn vraag afhankelijk van een precieze definitie van het begrip kunst?

Zijn er niet een verschillende mate van creativiteit en originaliteit? Zijn er geen verschillende soorten van kunst?

Voorwaar Majestic One, de reclame is niet "hoge" kunst, maar populair, propaganda kunst?

Niet zo weinig inchworm. Kunst is een functie van de aanhouding, ergo, er is geen verschil tussen "hoog" en "laag" art.

Maar Mighty Aphrodite, geen advertenties zie de wereld slechts door middel van een blinde lens: als producten en diensten, als doelwit markten en doelgroepen? Hebben zij niet alleen de consumptiemaatschappij te bevorderen en te behartigen alleen de status quo? Zijn hun motieven niet beperkt door de budgetten en deadlines, en door de noodzaak van een product pushing?

Hoe kan advertenties experimenteren met ideeën voor hun eigen belang als gebonden door deze kapitalistische manacle?

Zijn advertenties niet ambachtelijke specifieke boodschappen voor specifieke doelgroepen op specifieke tijden?

Is het niet hun doel te elicit enkelvoud reacties?

Hebben zij niet tot doel u, tot arrestatie van de intelligentie en het wegnemen van onze angsten, met gemakkelijke oplossingen, en zijn zij niet in de eerste plaats bezighouden met positieve reacties?

En niet de voorwaarde van de massa hogere vraag middelmatigheid? Is kunst niet zorgen voor een heerlijk, en het vrije spel van de ideeën voor hun eigen belang? Truly uitstaande kunst zelden beveiligt onmiddellijke populariteit, n'est-ce pas Mon Dieu Seigneur?

Is kunst niet aanmoedigen vele manieren van kijken naar de wereld?

Is het niet vaak doelbewust dubbelzinnig en open tot tegenstrijdige interpretatie?

Voorzeker, oh Towering One, kunstenaars niet aanbidden publiek in de manier waarop adverteerders doen?

Hebben zij dan niet opzettelijk breken grenzen, tegen de status-quo, en de vraag aanvaard overtuigingen?

Vele decennia besteden deconstructing samenleving, overstijgende politieke, economische en religieuze systemen, doen ze niet?

U luistert niet, mijn pint-sized parvenu. Kunst is in de ogen van de toeschouwer. Vandaar een advertentie, zelfs al is het slechts een in een miljoen, kunnen hoog art.

Maar Lord of the Rings, is het niet de verkoop, dat motiveert de oprichting van advertenties?

Is dit niet in de reclame uitsluitend in het rijk van de ondiepe en materiaal?

En thusly, worden de advertenties niet alleen origineel in het kader van de handel? En bovendien, niet de grote Canadese literair criticus Northrop Frye suggereren dat de advertenties zijn absurde, ironisch en triviale (en dat hun prodigious macht ligt hier juist omdat wij hen als een grap, zonder het analyseren van hun mooie effecten)?

Kortom, Monsieur Le president, zijn niet advertenties bekeken voornamelijk met scorn?

En niet ware kunst inspireren ontzag?

En is het niet het creëren van nieuwe manieren van kijken naar de wereld en het vergroten van onze diepte van inzicht over de betekenis van het leven?

, En als zodanig is zij niet wonen vierkant in het rijk van de diepe en spirituele?

En geen grote kunst burst Trek met deze verbluffende originaliteit dat het verandert de manier zien we de wereld en onszelf?

En zijn grote kunstenaars, die zeldzame genieën, niet geroerd door meer dan de eenvoudige wens om munt, en doen ze niet diep ingaan op de diepste vragen van de mens universele voorwaarde?

En is het niet gelijkstellen van "hoge" kunst met reclame van symptomatische decadent, holle, failliet, gewelddadige samenlevingen, waarvan de waarde materiële goederen, "geluk" en gemakkelijk oplossingen boven alles?

En als zodanig, Alle Weten One, is dit niet een vergelijking moeten we actief tegen?

Haal niet uw knickers in een Gordiaanse knoop wee. Uw filosoferen aanspoort me te dutten.

Nigel Beale is een Ottawa, Canada gebaseerd schrijver.