Een les in de reclame uit de achttiende eeuw

Terug in de 1760s, de grote Dr Samuel Johnson uitgebracht zelf van het dictum dat 'belofte, een grote belofte is de ziel van reclame'. Het is een goede gedachte, een grote gedachte, en ik concluderen dat wat er juist is dan ook juist vandaag. Maar het lijkt me dat de moderne adverteerders zijn binden zich in onnodige knopen in een poging te bereiken doelgroepen die zij van mening zijn steeds meer bereid iets aan hun uitsluitingsmaatregelen.

Nou, ja, de markten zijn keerpunt dove oren en ogen blind, maar ze altijd hebben gedaan, maar niet om de redenen achter het algemeen door de wereld van de marketeers. Ik ben ervan overtuigd dat ondanks alle geavanceerde onderzoek-en marketing-inspanning die reclame gaat in deze dagen, de echte reden dat de markten zijn onverschillig voor reclame is, omdat een groot deel van het negeert de vele splendoured beginsel dat de mensen niet kopen, ze kopen de voordelen die eigenaar is van deze producten.

Vandaag de dag is het grote aandeel van de adverteerders niet leveren verkoop berichten, ze vertellen wat ze hopen dat zijn emotioneel geladen met verhalen die de markt kan empathise, dan drop het product in als een nabeschouwing, in de hoop dat genoeg emotionele cross-communicatie is bereikt voor mensen te bereiken voor hun creditcards. Dat het niet en zullen de mensen niet heeft geleid tot enorme reclamebudget bezuinigingen in de ontwikkelde wereld in de afgelopen jaren. Slechts een fabrikant die verlof heeft genomen van zijn zintuigen zal gooien nog meer geld aan een strategie die niet werkt.

De strategie die verantwoordelijk is actief onder de titel Emotionele Sales Stelling (ESP), dacht dat in sommige kringen als een voorschot op de Unieke Sales Proposition (USP), die op het tegendeel, doet eigenlijk het werk. Wat is er over het hoofd gezien of, waarschijnlijker, genegeerd, is dat bij de ontwikkeling van het beginsel van de USP in de late jaren 1950, de briljante Rosser Reeves was het streven naar vervanging van een reclame-strategie, dat was in situ voor 30 jaar of zo en was snel stromend van stoom. Wat was het apparaat was hij hoopte te domineren? Nou, een andere naam, was de emotionele verkoop propositie. Ik zal u niet lastig vallen met de details, maar als je wilt u meer weten, moet u uw handen leggen op Reeves' boek, De werkelijkheid in Advertising (MacGibbon & Kee - 1961). Het kan een eye-opener.

Dus, het is waar - een ding we leren uit de geschiedenis is dat we nooit iets leren uit de geschiedenis. Laten we teruggaan naar Dr Johnson. Het is aan herinneren dat de aard van de reclame oude Sam had het over in de 18e eeuw was tamelijk onschuldig en grotendeels niet problematisch. Er kan worden gelezen in koffie-huis flyers, in chapbooks en in rudimentaire kranten, en dat bestond uit de verkoop van berichten die zo divers is als waar u uw pruik in poedervorm en de datum van de volgende openbare opknoping op Tyburn. Zelfs zo, de producten en diensten aangeboden werden als belangrijk voor de mensen in de tijd, zoals mobiele telefoons en computers zijn voor ons.

In het mens-zijn, niet echt veel veranderingen. Onze ego's moeten nog worden massaged en we zijn allemaal in de achtervolging van geluk. Alleen onze methoden voor het bereiken van deze doelen, alleen onze technologieën, variëren, afhankelijk van de tijd.

Dus de volgende keer dat u geneigd zijn om reclame, denken over Sam Johnson en geef uw markt een reden voor het bezit van uw product. Een goede reden.

Over de auteur

Patrick Quinn is een bekroonde copywriter met 40 jaar ervaring op het gebied van de reclame-activiteiten in Londen, Miami, Dublin en Edinburgh. Hij publiceert een gratis maandelijkse nieuwsbrief, AdBriefing. Abonnementen zijn beschikbaar op: http://www.adbriefing.com