Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι Dont πραγματικά θέλουν να επουλωθούν (Μέρος 1)

Πρόσφατα συμμετείχα σε ένα μεταφυσικό διάλεξη διευκολύνεται από τον Guy Williams, ένας φίλος μου που επίσης συμβαίνει να είναι ένας υπουργός των Θρησκευτικών Επιστημών. Μετά τη διάλεξη, ο Guy άνοιξε το λόγο για την προσευχή των αιτήσεων, καθώς και ένας από τους συμμετέχοντες ζήτησαν την επούλωση για ένα μέλος της οικογένειας που ήταν βιώνει μια σημαντική κρίση στον τομέα της υγείας.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, Guy ρώτησε εάν ο συμμετέχων ήταν σίγουρο ότι το μέλος της οικογενείας του που πράγματι ήθελαν να επουλωθούν, παρατηρώντας, "Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά να επουλωθούν. Περισσότεροι άνθρωποι απλά θέλουν να σταματήσουν να ζημίωσαν τους."

Για άλλη μια φορά, μια off-σχόλιο από την πλευρά Guy Williams εντελώς αναδιάρθρωσε τα έπιπλα στο κεφάλι μου. (Αν θέλετε να δείτε τα αποτελέσματα ορισμένων άλλων στελεχών του off-χέρι, ελέγξτε τη σχέση Handbook: Πώς να κατανοήσουν και να βελτιωθούν οι κάθε είδους σχέση στη ζωή σας. Οι ενότητες για την συγχώρεση και η οργή είναι τόσο εμπνευσμένο από τον Guy τη σοφία) .

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να θεραπευτούν. Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν απλά να σταματήσει να ζημίωσαν τους.

Οι περισσότεροι από εμάς θέλουν να το κύμα ένα μαγικό ραβδί και να πάει μακριά τον πόνο. Οι περισσότεροι από μας επικεντρώνονται στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων: εμείς θα αναλάβουμε χάπια, ενέσεις, ή έχουν τη χειρουργική επέμβαση. Ισχυριζόμαστε ότι θέλουμε να επουλωθούν, αλλά σπάνια επιλέγουν να επουλωθούν. Θα παραμείνει κίνητρα όσο είμαστε σε πόνο, και μία φορά ότι ο πόνος έχει γίνει υποφερτή ή βολικά, θα επιλέγουν να επιστρέψουν στην κανονική ζωή μας.

Αυτό δεν είναι επούλωσης.

Για τους περισσότερους από εμάς, η επούλωση είναι ένα μεγάλο, τρομακτική, και δυσάρεστη προοπτική. Επούλωση απαιτεί να κάνουμε δύο πολύ απλά, ακόμα απίστευτα unappealing καθήκοντα. Πρώτον, πρέπει να δεχθούμε ότι είμαστε υπεύθυνοι για τη δημιουργία δικών μας ασθένεια: Οι σκέψεις μας, τις πεποιθήσεις, τις επιλογές και δράσεις που είναι άμεσα υπεύθυνοι για την ανισότητα και την απο-ευκολία που βιώνουμε μας σε φυσικό επίπεδο. Δεύτερον, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να αλλάξουν τη ζωή μας και να εξαλειφθούν οι σκέψεις, πεποιθήσεις, επιλογές και δράσεις που δημιουργήθηκε και υποστήριξε την ανισορροπία και απο-ευκολία, την αντικατάστασή τους με νέες επιλογές που να στηρίζουν την ισορροπία και την υγεία.

Η διαδικασία της επούλωσης είναι πραγματικά πολύ απλή, και αν θέλουμε να σπάσει σε μικρά, διαχειρίσιμο βήματα, ακολουθώντας τη διαδικασία μπορεί επίσης να γίνει εύκολη όσο καλά. Όπως και με τις περισσότερες προκλήσεις που συναντούν κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης εμπειρίας, η επούλωση απαιτεί ότι πρώτα εξοικειωθείτε με το πώς μαθαίνουν και να δαμάσει μας egos.

Την περίθαλψη και τη σίτιση των ΕΓΩ

Όταν θα αρχίσουν να μας ανθρώπινα βιώματα, είμαστε ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο που θα μας βοηθήσουν να αλληλεπιδράσουν με την τρίτη διάσταση: το «εγώ». Το «εγώ» είναι απολύτως το ένα τρίτο την τρισδιάστατη κατασκευή. Υπό την έννοια αυτή, θέσαμε για το "εγώ ταιριάζουν", ώστε να μπορέσουμε να διερευνήσει την εμπειρία και την τρίτη διάσταση από ένα μοναδικό και ειδικά άποψη. Το «εγώ» μας βοηθά να προσποιούμαστε ότι είμαστε άτομα? Πιο συγκεκριμένα, το «εγώ» μας βοηθά να παριστάνουμε ότι δεν είμαστε, πράγματι, συνδέονται μεταξύ τους ως μέρος της όλα όσα είναι. Τελικά, μας egos έχουν σχεδιαστεί για να μας βοηθήσει να θυμηθείτε πού αφήσαμε κλειδιά του αυτοκινήτου μας, και δεν πολλά άλλα.

Το πρόβλημα είναι ότι μας egos δεν το ξέρουμε αυτό.

Η δική μας «εγώ», πιστεύει ότι η δουλειά είναι να μας προστατεύσουν από αυτό που αντιλαμβάνεται ως μια πολύ σκληρή και επικίνδυνη σύμπαντος. Από το «εγώ» δημιουργήθηκε για να μας βοηθήσει να διατηρήσει την ψευδαίσθηση του χωρισμού από την Πηγή, ο διαχωρισμός είναι ότι όλα τα ξέρει εγώ. Το «εγώ» αισθάνεται χαθεί, απομονωμένος και μόνος του. Σε μια προσπάθεια να μας προστατεύσει από τον πόνο του κόσμου, το «εγώ» αυξάνει το αίσθημα του διαχωρισμού. Φυσικά, η μεγαλύτερη του διαχωρισμού, τόσο περισσότερο πόνο. Οι περισσότερες το «εγώ» προσπαθεί να μας προστατεύσει από τον πόνο του χωρισμού, ο πόνος που προκαλεί περισσότερο.

Το «εγώ» του ενιαίου μεγαλύτερος φόβος του θανάτου. Όλα τα κάνει εγώ », τι είναι να προσπαθήσει να εμποδίσει η ίδια από το να καταστραφεί. Το «εγώ» μπορεί να καταστραφεί, είναι ένα προϊόν της τρίτης διάστασης, και επομένως είναι ευάλωτο και πεπερασμένο. Εμείς, από την άλλη πλευρά, είναι αιώνια, πολυδιάστατη όντα που δεν μπορεί ποτέ να πεθάνει ή να καταστραφεί, διότι είμαστε ένα μέρος του όλα όσα είναι. Μας περιέρχονται σε κόπο, όταν θα αρχίσουμε να ταυτιστούν με egos μας και ξεχνάμε τον πραγματικό μας χαρακτήρα. Όταν αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε egos μας, βλέπουμε τον κόσμο μας από το «εγώ» είναι η άποψη και εμπειρία φόβου και του πόνου.

Όλα φόβος προέρχεται από το «εγώ». Όλοι φοβόμαστε, στην πραγματικότητα, είναι άμεσα συνδεδεμένο με το «εγώ» του φόβου που καταστράφηκαν. Ο φόβος μπορεί να υπάρξει μόνον όταν πιστεύουμε ότι είμαστε διαχωριστεί από την Πηγή. Η πιο πιστεύουμε ότι το «εγώ», το πιο πιστεύουμε ότι είναι ξεχωριστή από την Πηγή, και η εμπειρία μας περισσότερο φόβο.

Μόνο δύο πολιτείες που υπάρχουν: ο φόβος και η αγαπάμε. Έχουμε εμπειρία φόβο όταν ακούμε να το αγοράσει και εγώ στην ιδέα ότι είμαστε ξεχωριστό από το Σύμπαν. Έχουμε εμπειρία αγάπης αν θυμηθούμε την αλήθεια ότι είμαστε ολόκληρη και πλήρης. Δεν είναι δυνατόν να βιώνουν και οι δύο μέλη της που την ίδια στιγμή, αν και οι περισσότεροι από εμάς είμαστε κυρίαρχοι στην μεταστροφής μεταξύ τους σχεδόν αμέσως.

Πολλοί από εμάς είμαστε εξοικειωμένοι με την αλήθεια που μας πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από λόγια. Οι σκέψεις μας και καθορίζουν τις πεποιθήσεις μας εμπειρία της πραγματικότητας. Επομένως, εάν αλλάξουμε τις λέξεις, θα αλλάξει τον κόσμο. Μπορούμε, στην πραγματικότητα, αλλάζουν τη ζωή μας μέσα σε μια στιγμή, απλά επιλέγοντας να δημιουργήσουν πιο κομψό και υποστηρικτική σκέψεις. Μπορούμε να αποδεσμεύονται τυχόν αρνητικές πεποιθήσεις, την εξάλειψη οποιασδήποτε καταστροφικής μοτίβο, εμπειρία και άμεσα τα επίπεδα της χαράς, αγάπης και της ευημερίας που μας γέννησής της.

Η πρόκληση είναι ότι εγώ δεν το καταλαβαίνω αυτό. Και, πάνω στο θέμα, το «εγώ» έχει έννομο συμφέρον να διασφαλίσουμε ότι δεν αλλάξουμε τις σκέψεις μας, τις πεποιθήσεις, τις συνήθειες ή συμπεριφορές. Επιπλέον, κάθε φορά που κάνουμε μια πρόθεση να αλλάξει τις σκέψεις μας, μας egos παρεμβαίνει στις λεπτές και ύπουλο τρόπο να ασφαλίσουν ότι θα συνεχίσουμε να σκεφτόμαστε, πιστεύουμε, και συμπεριφέρεται ακριβώς όπως έχουμε και στο παρελθόν.

Και γιατί εγώ το κάνετε αυτό; Το «εγώ το κάνει αυτό για να μας προστατεύσουν. Θα μπορούσε κανείς να προχωρήσει ακόμη τόσο πολύ ώστε να πω εγώ το κάνει αυτό γιατί μας αγαπάει. Χορηγείται, είναι σίγουρα μια "Mommy Dearest" "Δεν-Περισσότερα-Wire-Στηρίγματα" είδος αγάπης, αλλά έστω κι έτσι, όταν το «εγώ» μας ενθαρρύνει να επιμείνουν να μας οδυνηρή, αρνητικές πεποιθήσεις, να το πράττει επειδή πραγματικά πιστεύει ότι είναι ενεργώντας σε ό, τι καλύτερο συμφέρον.

Να θυμάστε, το «εγώ» αποτελεί μέρος της τρίτης διάστασης? Δεν είμαστε. Τι πιστεύει το «εγώ» είναι το καλύτερο συμφέρον μας δεν είναι πάντα σε πραγματικά μας συμφέρον.

Το «εγώ» πιστεύει ότι θα μας προστατεύει από το να καταστραφεί. (Στην πραγματικότητα, το «εγώ» είναι στην πραγματικότητα η ίδια προστασία από το να καταστραφεί. Εγώ μπορώ να καταστρέφονται. Εμείς, από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί, διότι είναι αιώνια, πολυδιάστατη όντων, και εξατομικευμένα στοιχεία του ό, τι είναι.) Το «εγώ» μας πιστεύει ότι, ακόμη πιο επώδυνη, περιορίζοντας τις πεποιθήσεις είναι απαραίτητη, διότι το μικρό ύψος του πόνου που έχουμε πράγματι μας προστατεύει από ένα πολύ μεγαλύτερο πόνο: τον θάνατο.

Πότε θα επιλέξουμε να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί να μην ενεργοποιήσουν μας egos. Ένας από τους πιο δυνατούς τρόπους για την προσέγγιση αλλάζει τις σκέψεις και πεποιθήσεις είναι να εξετάσει αυτή τη ριζοσπαστική σκέψη:

Κάθε πεποίθηση ότι κατέχουν σήμερα, δεν έχει σημασία πόσο αρνητικό, οδυνηρή, τον περιορισμό, ακόμη και λάθος μπορεί να είναι, πράγματι εξυπηρετεί εμάς. Επειδή είμαστε σύνολο, πλήρη και τέλεια, όπως ακριβώς είμαστε, συνάγεται ότι κάθε μία από τις πεποιθήσεις μας είναι επίσης τέλεια.

Αυτό μπορεί να φαίνεται μια περίεργη προσέγγιση να αλλάζει τον τρόπο σκέψης μας, αλλά θεωρώ πιο βαθιά. Η ρίζα της κάθε αρνητική, περιορίζοντας πεποίθηση είναι η πίστη ότι υπάρχει κάτι λάθος με εμάς. Αυτή η πίστη, με τη σειρά του, μπορεί να υπάρξει μόνον όταν θα αγοράσει στην ψευδαίσθηση ότι είμαστε ξεχωριστές, και η αλήθεια ξεχνάμε ότι είμαστε εντελώς και αιώνια συνδεδεμένο με το σύνολο των δημιουργία? Ότι επειδή είμαστε εξατομικευμένα τις πτυχές της όλα όσα είναι, είμαστε, από την ίδια τη φύση μας, τέλεια.

Συχνά, όταν πιστεύουμε ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τις πεποιθήσεις μας, θα ενεργοποιούν το «εγώ». Ως αποτέλεσμα, εμείς νικήσαμε τους εαυτούς μας για έχοντας δημιούργησε τις αρνητικές πεποιθήσεις στην πρώτη θέση. Αυτό, φυσικά, μόνο ενισχύει τη ρίζα όλων των αρνητικές πεποιθήσεις μας: ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα με εμάς. Όταν δεχόμαστε τον εαυτό μας και τα σημερινά μας πεποιθήσεις ως τέλεια, θα αποφύγουμε την ενεργοποίηση του «εγώ». Αυτός είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος που πράγματι αλλάζει τις πεποιθήσεις μας.

Μόλις έχουμε την πεποίθηση μας ότι εγώ δεν υπάρχει τίποτα λάθος με τις πεποιθήσεις που κατέχουν σήμερα, μπορούμε να εισαγάγουμε ένα νέο σκέψης. Ενώ το σύνολο των πεποιθήσεων μας αυτή τη στιγμή εργάζονται μόνο ωραία, μπορεί να είναι δυνατή η αναβάθμιση μας πεποιθήσεις και να κάνουν πιο κομψή επιλογή.

Σκεφτείτε το εξής: οι περισσότεροι από μας, πιο οδυνηρές και περιορίζοντας τις πεποιθήσεις διαμορφώθηκαν ενώ ήμασταν παιδιά. Δημιουργήσαμε αυτές τις πεποιθήσεις με τη βοήθεια των μέσων και των δεξιοτήτων που είναι στη διάθεσή μας την εποχή εκείνη, για να μας προστατεύσει από πολύ ειδικές συνθήκες και καταστάσεις. Ακόμη και αν αυτές οι πεποιθήσεις εργάστηκε όμορφα όταν ήμασταν παιδιά, πραγματικά ποτέ δεν έχουμε ενημέρωση τους. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Έχουμε αναπτυχθεί σημαντικά μεγαλύτερες ικανότητες, και έχουν απείρως περισσότερες επιλογές και τους πόρους που έχουμε στη διάθεσή μας ως ενήλικες από ό, τι κάναμε ως παιδιά. Μπορεί απλά να είναι πιθανό ότι θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια νέα πίστη ότι κάνει μια ακόμα καλύτερη δουλειά μας προστατεύει από την παλαιά έκανε.

Ή, με άλλα λόγια, όταν θα σχηματίσει οι περισσότεροι από μας οδυνηρή και αρνητικές πεποιθήσεις, θα είχε μόνο το 8-color κουτί μολύβια να χρησιμοποιήσετε. Τώρα, ως ενήλικες, έχουμε πρόσβαση στα μεγάλα, 128-color box. Ο 8-color πεποιθήσεις μας εξακολουθεί να υπηρετεί, αλλά όταν είμαστε έτοιμοι, θα μπορούν επίσης να επιλέξουν να αναβαθμίσουν και να δημιουργήσουμε πιο κομψά, έμπειρους, και πάνω απ 'όλα, πιο πολύχρωμες πεποιθήσεις.

** Στο Μέρος 2, θα διερευνήσει τα βήματα που πρέπει να πάρουμε ώστε πραγματικά να επουλωθούν .**

Kevin B. Burk είναι ο συντάκτης της σχέσης Handbook: Πώς να κατανοήσουν και να βελτιωθούν οι κάθε είδους σχέση στη ζωή σας.

Επίσκεψη http://www.everyrelationship.com για μια ελεύθερη έκθεση σχετικά με τη δημιουργία AMAZING Relationships.