Διαβούλευση με τις κατευθυντήριες γραμμές για Hypnotherapy

Η πρώτη διαβούλευση μπορεί κάλλιστα να είναι η πιο κρίσιμη πτυχή του hypno-ψυχοθεραπεία, αν δεν όλους θεραπείες. Τα πάντα, από την διαπροσωπική δυναμική με την ενδεχόμενη επιτυχία της παρέμβασης που έχει μια βάση σε αυτή την πρώτη συνάντηση μεταξύ του πελάτη και του θεραπευτή. Πράγματι, η απόφαση του πελάτη για να συνεχίσει να ασχολείται με τη θεραπευτική διαδικασία θα πρέπει να προσδιορίζεται από παράγοντες από αυτό το πρώιμο στάδιο. Παρά το γεγονός αυτό, δεν είναι δυνατόν, ή ακόμη επιθυμητό, για την απαγόρευση της διαδικασίας. Ως μια δυναμική, αναπτυσσόμενη αλληλεπίδραση, εξαρτώνται από τα άτομα που συμμετέχουν και τη διάρκεια της θεραπείας είναι να λάβει, μέχρι τη διαβούλευση ξεκινάει να λάβει το σχήμα είναι άχρηστο να προσπαθήσει να επιβάλει υπερβολικά δομή που της αναλογούν. Η άποψη αυτή εκφράζεται από το NCHP, όπως αποδεικνύεται από τα εξής?

Είναι, συνεπώς, δεν είναι δυνατόν, ή ακόμη επιθυμητό, να προτείνουν ένα σχέδιο το οποίο όλοι θα πρέπει να ακολουθήσουν. (NCHPa)

Με αυτό κατά νου τα εξής συζήτηση θα ασχολούνται με μία ατομική προσέγγιση και εστιάζονται κυρίως σε εκείνα τα χαρακτηριστικά που αυτή η συγγραφέας πιστεύει ότι είναι πιο αποφασιστικά στην υλοποίηση των στόχων της διαβούλευσης. Εάν δεν είναι σοφό ή χρήσιμο να επιβάλει τότε μπορούμε να κατανοήσουμε ίσως τη Feltham (1997) σχολιάσει,

"το καλύτερο που μπορούμε να αποτελεί στόχο για τους επαγγελματίες που είναι έντιμοι, ευσυνείδητοι, ευέλικτο και αρκετά έμπειρος για να προσφέρουν κάθε πελάτη κατάλληλα εξατομικευμένη συμβουλευτική."

Ο στόχος της διαβούλευσης είναι να παρέχουν κατευθύνσεις για την ενημέρωση θεραπευτική παρέμβαση. Κατά το πιο βασικό επίπεδο, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες φυσική που είναι πιθανό να παίζουν κάποιο ρόλο σε μια επιτυχημένη διαβούλευση. Για παράδειγμα, ένα χώρο που είναι κατάλληλα εξοπλισμένο και προσφέρει ησυχία, άνεση και προβλέπει την εμπιστευτικότητα. Οι ακριβείς λεπτομέρειες θα εξαρτηθεί από το θεραπευτή του στυλ, προϋπολογισμού κλπ και τις επιθυμίες του πελάτη (π.χ., τη θερμοκρασία, το φωτισμό, την απόσταση μεταξύ του πελάτη και θεραπευτής, κτλ).

Ωστόσο, το σκεπτικό είναι προφανές ότι τα έπιπλα είναι προσαρμοσμένα σε ένα φάσμα θέσεων και για μια σειρά ατόμων, η οποία προσφέρει μια σαφή εικόνα του πελάτη, σε μία αίθουσα, ότι είναι φιλόξενο και ούτω καθεξής. Ιδανικά, η διαβούλευση και η θεραπεία θα πρέπει να διεξάγονται σε δύο διαφορετικά δωμάτια, έτσι ώστε ο πελάτης συνεργάτες μία τοποθεσία ειδικά με το hypnotic διαδικασία.

Το επόμενο επίπεδο για την εξέταση είναι η πρώτη επαφή μεταξύ του θεραπευτή και πελάτη. Εδώ η γνώση και χρήση βασικών συμβουλών και επικοινωνιακές δεξιότητες είναι υψίστης σημασίας. Ο πελάτης πρέπει να αισθάνεται ότι s / ασχολείται ένας επαγγελματίας που είναι πραγματικά ενδιαφέρονται και στην αποδοχή της κατάστασής τους. Έτσι, χαιρετισμούς (συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου του πελάτη και κάθε άλλο όνομα identificatory πληροφορίες ο θεραπευτής έχει ήδη), επικαιρότητα και άλλα ζητήματα, τα οποία μήνυμα του σεβασμού και εστίαση, πρέπει να ενσωματωθεί στη πρώτες στιγμές, όταν οι πελάτες κάνουν την αρχική τους εκτίμηση.

Καθ 'όλη τη διαδικασία, είναι σημαντικό να διατηρήσουμε αυτά τα υψηλά πρότυπα, δεν μόνο επειδή διευκολύνει ανοικτή και ειλικρινής ανταλλαγή με τον πελάτη, αλλά και καλές επικοινωνιακές δεξιότητες βοηθούν να προκαλέσει έκθεση. Επικοινωνιακές δεξιότητες είναι ως επί το πλείστον θεωρείται φυσικό, ωστόσο πρόσφατες εργασίες στο πλαίσιο της ιατρικής και οδοντιατρικής έχει αρχίσει να υπογραμμίσω τη σημασία της ανάπτυξης της συνειδητοποίησης του τι κάνει το έργο της επικοινωνίας (βλ. Lloyd, 1996? Fielding, 1995). Οι δεξιότητες που θεωρούνται σημαντικές για τους κλινικούς να αναπτύξουν και να είναι ευέλικτη για γόνιμες διαβουλεύσεις με τα?

i) Σαφήνεια της γλώσσας

ii) ακουστότητα & enunciation

iii) την επαφή με τα μάτια

iv) Η μη-λεκτική συμπεριφορά

v) Empathy

vi) Οι μέθοδοι ανάκρισης

vii) ευαισθησία των ερωτημάτων

viii) Χαιρετισμός και έλεγχος ταυτότητας

ix) Εισαγωγή της αυτοδιάθεσης και το ρόλο

x) Ο σεβασμός των απόψεων του ασθενούς

xi) Διευκρινίσεις και σύνοψη

xii) Έλεγχος της κατανόησης και κλείσιμο

Κατά τη διάρκεια της hypno-θεραπευτική διαβούλευση το θεραπευτή καλά θα κάνουν να έχουν πρακτική σε αυτές τις δεξιότητες και δεν επικαλούνται την πεποίθησή τους ότι επειδή είναι μια ατομική φροντίδα, ότι, φυσικά, θα τα καθιστούν μια καλή επικοινωνία. Η NCHP δείχνουν ότι είναι αναγκαίο να 'σαν' τον πελάτη (NCHPb). Υπάρχουν ορισμένα θέματα με αυτήν, για παράδειγμα, ένας θεραπευτής μπορεί να είναι πιο πιθανό να δούμε να συνεργάζεται με έναν πελάτη της άχρηστες σκέψεις ή συμπεριφορές, ή μπορεί να υπάρχουν σύνθετα θέματα σχετικά με μεταφοράς κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Επίσης θα μπορούσε να καταστήσει ορισμένες πτυχές της θεραπείας πιο δύσκολο να υποστούν αν κάποιος τη σχέση της με τον πελάτη βασίζεται σε αρεσκείας τους, παρά τον σεβασμό τους.

Είναι βέβαια αλήθεια ότι κάποιος μπορεί να μοιάζει με πρόσωπο που δεν υιοθετούν τις πεποιθήσεις τους και τη συμπεριφορά τους, ωστόσο αυτό κάνει τη θεραπευτική σχέση δυνητικά πιο περίπλοκη από ό, τι χρειάζεται. Traux και Carkhuff (1967) υποδηλώνουν ότι παρά αρεσκείας του πελάτη είναι σημαντικό να επικοινωνούν empathic κατανόηση, η άνευ όρων θετική σχέση και να είναι «με» του πελάτη.

Αν και οι δύο έχουν περιγραφεί προηγουμένως θέματα είναι σημαντικά, είναι βασική για την πιο επιτυχημένη ανθρώπινης αλληλεπίδρασης, δηλαδή, μια κατάλληλη τοποθεσία και διαπροσωπικές δεξιότητες. Αν δεν γίνει συνείδηση από τους παράγοντες αυτούς είναι απίθανο ένας θεραπευτής θα προχωρήσουν με έναν πελάτη να τη σωστή συνεννόηση. Είναι το επόμενο βήμα όπου τα ιδιαίτερα προσόντα του θεραπευτή έρχονται στο προσκήνιο.

Η διαδικασία διαβούλευσης σχετικά με δύο βασικούς στόχους? Γνωρίζοντας το πρόσωπο και την ενημέρωση του προσώπου. Το τελευταίο είναι κάπως λιγότερο συμμετέχει και στοχεύει στο να διασφαλίσει ότι ο πελάτης έχει μία σαφή κατανόηση του θεραπευτή, τη φύση της ύπνωσης, και τις κατευθυντήριες γραμμές, εντός της οποίας οι δύο έχουν διατυπωθεί. Πελάτες πρέπει να γνωρίζουν ότι έχουν να κάνουν με ένα εκπαιδευμένο άτομο, και πώς αυτό το άτομο θα εργαστεί μαζί τους.

Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να γνωρίζουν το θεραπευτή του προσόντα (και ίσως ακόμη και μια μέθοδος ελέγχου τους, όπως ο αριθμός τηλεφώνου ή διεύθυνση στο Διαδίκτυο) και την ιδιαίτερη φιλοσοφία και προσέγγιση από τη θεραπεία. Ορισμένοι πελάτες ενδέχεται να έχουν εμπειρία από disliked προτίμησε ή θεραπείες. Ο πελάτης πρέπει επίσης να είναι σαφείς σχετικά με τη φύση της ύπνωσης, τι είναι και τι δεν είναι, θέματα σχετικά με την απώλεια ελέγχου, αποκαλύπτοντας μυστικά, που δεν προερχόταν από ένα τρανς κλπ. Θα ήταν ίσως χρήσιμο να στείλουμε αυτές τις πληροφορίες στους πελάτες, όταν κάνουν τη διαβούλευση και στη συνέχεια ραντεβού επανεξέτασης κατά την πρώτη πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση.

Μια τέτοια προσέγγιση επιτρέπει επίσης για περισσότερες λεπτομέρειες που πρέπει να παρέχονται από εκείνους που ενδέχεται να είναι κατάλληλο, κατά τη διάρκεια της πρώτης διαβούλευσης, για παράδειγμα κάποια ιστορία της hypnotism, πληροφορίες σχετικά με το θεραπευτή του υπόβαθρο και κατάρτιση, κλπ.). Πελάτες πρέπει να έχουν επίγνωση των ζητημάτων γύρω από το απόρρητο, τα όρια είναι, και πώς θα προστατευτούν. Η σειρά παρουσίασης του υλικού αυτού είναι σημαντική, καθώς οι άνθρωποι τείνουν να θυμόμαστε τα πράγματα που έχουν παρουσιαστεί στις αρχές και τα άκρα μιας συνόδου, τόσο η περιγραφή της ύπνωσης θα μπορούσε καλύτερα να παρουσιάζονται τελευταία, έτσι ώστε ο μελλοντικός πελάτης έχει καλή ανάκληση του Λεπτομέρειες της ύπνωσης, ενώ εξετάζει το ενδεχόμενο να επανέλθει. Είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι ο πελάτης έχει κατανοήσει πλήρως τις εν λόγω πληροφορίες και πάλι καλές επικοινωνιακές ικανότητες θα διευκολύνει τη διαδικασία ελέγχου του κατά πόσον αυτό ισχύει.

Όσον αφορά την εμπιστευτικότητα, η γνώμη μου είναι ότι δεν τις πηγές των πληροφοριών πρέπει να είναι σε επαφή (π.χ., GPS) χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του πελάτη, και δεν υπάρχουν πληροφορίες δώσετε σε άλλους εκτός εάν (α) ο πελάτης δίνει γραπτή συγκατάθεση, (β) το δικαστήριο ορίζει ότι πρέπει , Ή (γ) πληροφορίες δημοσιοποιηθούν από τον πελάτη σημαίνει ότι s / he σχεδιάζει να βλάψει τον / την αυτοαξιολόγηση ή την άλλη. Κάποιες φορές αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ορισμένοι πελάτες θα πρέπει να αναφέρονται σε, ή δεν έγινε αποδεκτή για θεραπεία, εφόσον αρνούνται την πρόσβαση σε πληροφορίες ότι ο θεραπευτής πιστεύει ότι είναι απαραίτητα, ή δεν μπορούν να αποδεχθούν τις κατευθυντήριες γραμμές για την αποδέσμευση των πληροφοριών.

Υποθέτοντας ότι το θεραπευτή είναι πλέον στην εταιρεία του καθισμένος, άνετο, ενημερώνονται και να εκτελούν πελάτη θα είναι δυνατό να αρχίσουν να γνωρίσουν τον πελάτη. Είναι σημαντικό ότι ο θεραπευτής θυμάται ότι υπάρχει τόσο ένα «πελάτη» και «ανησυχία», και ότι τα δύο δεν μπορούν να διαχωριστούν, δεν θα πρέπει να συγχέονται. My προτιμώμενη προσέγγιση σε αυτό το στάδιο της διαβούλευσης, θα μπορούσε να ονομαστεί "αδόμητες δομή". Στην ουσία αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν ορισμένα βασικά στοιχεία που πρέπει να καλυφθεί στο πλαίσιο της διαβούλευσης, αλλά η ακριβής διάταξη και τον τρόπο με τον οποίο αυτό θα επιτευχθεί προσδιορίζεται από τη ροή της διαβούλευσης. Σημαίνει επίσης ότι οι ιδιαιτερότητες του ερωτήσεις είναι για τους σκοπούς του παρόντος εγγράφου, εξ ορισμού, αόριστη, διότι πρέπει να συνδέσει το ύφους και χρονικά με τον πελάτη.

Πιο σημαντικό είναι ο λόγος για τον πελάτη που έρχονται για θεραπεία - και πρέπει να περιλαμβάνουν κάποια περιγραφή του

i) Η ανησυχία

ii) Το κίνητρο για αλλαγή

iii) Γιατί τώρα

Ο τρόπος με τον οποίο ο πελάτης περιγράφει αυτούς τους τρεις παράγοντες που παρέχει πολλές λεπτομέρειες. Για παράδειγμα, η περιγραφή ενός παρουσιάζουν ενδιαφέρον, και η γλώσσα που χρησιμοποιείται για να περιγράψει αυτό, δίνει μια ένδειξη του τρόπου με τον οποίο το άτομο αντιλαμβάνεται και σχετίζεται με το θέμα. Epicetus, η stoic φιλόσοφος, δήλωσε ότι οι άνθρωποι δεν ενοχλούνται από τα πράγματα, αλλά από τις εμφανίσεις που λαμβάνουν από αυτές καθώς και την άποψη αυτή είναι ενσωματωμένη σε γνωστικές προσεγγίσεις (π.χ., Beck, 1964).

Αν και θα μπορούσε κάποιος να μην θέλει να χρησιμοποιήσει τις γνωστικές θεραπείες, ή ένα δεν μπορεί να είναι εκπαιδευμένοι σε αυτά, όλες οι θεραπευτικές φιλοσοφίες συμμερίζονται αυτή την κεντρική ιδέα ότι σε κάποιο επίπεδο, είτε συνειδητή ή ασυνείδητη, είναι το πώς θα ανταποκριθούμε στον κόσμο μας που μας καθορίζει τον έλεγχο του εαυτού μας εντός αυτής. Οι έννοιες και όρους που χρησιμοποιεί ο πελάτης μπορεί και να παραπέμπουν προς μια εξοικείωση με ορισμένες θεραπείες, συμπεριλαμβανομένης της ύπνωσης, και αυτές μπορεί να προτείνει διαδρομές για τον θεραπευτή, ώστε που αυτός θα μπορεί να χρησιμοποιήσει ο πελάτης της εξοικείωσης με τις έννοιες αυτές για θεραπευτικούς λόγους. Δηλαδή, ο θεραπευτής μπορεί να χρησιμοποιήσει ο πελάτης του έχει ήδη υπάρχον «μοντέλο εργασίας».

Η χρήση της γλώσσας είναι κεντρικής σημασίας για hypnotherapy γιατί πρέπει να βρούμε τις μεθόδους που μπορούν εύκολα να εξομοιωθούν με τους πελάτες, τα οποία να μπορούν να κατανοούν και να απαντήσει. Επικοινωνώντας με τον ίδιο «επίπεδο», όπως ο πελάτης, φυσικά, τα έργα θα βοηθήσουν στην παρούσα. Αντιδράσεις για την παροχή κινήτρων για αλλαγή και «γιατί τώρα» δεν προσφέρει μόνον γλώσσα επιπλέον πληροφορίες αλλά και γνώση σε πόση ευθύνη του πελάτη παίρνει για αλλαγή. Ένα άτομο που θέλει να σταματήσει το κάπνισμα για την υγεία τους θα είναι μια ποιοτικά διαφορετική εμπειρία σε έναν πελάτη του οποίου είναι badgering τους εταίρους να εγκαταλείψουν.

Χρήση της γλώσσας και του επιπέδου του ευθύνη είναι σημαντική διότι τα δύο αυτά αλληλεπιδρούν με το φιλοσοφικό προσανατολισμό μου, το οποίο είναι ευρέως Gestalt. Δεν αποκλείει ή να απαιτούν κάποιο συγκεκριμένο εργαλείο, μέθοδος ή φιλοσοφικό προσανατολισμό, όπως αυτές πρέπει να καθορίζονται από τις ανάγκες και τις εμπειρίες του πελάτη. Είναι δείτε την θεραπευτική διαδικασία ως συλλογική, έτσι ώστε ο πελάτης εκτιμά τη σημασία της ενεργούς συμμετοχής τους. Με τη συνεργατική, η θεραπεία θα είναι διαφανείς, κοινής διαδικασίας, με μια κοινή ημερήσια διάταξη και ανάλυση της προόδου, μέσω ανατροφοδότησης που ο πελάτης λαμβάνει σταδιακά όλο και περισσότερες ευθύνες για την εκμάθηση μέσω της αυτο-ύπνωση και η χρήση του ταινίες (κατά περίπτωση), και από σχετικά με την ανάληψη ορισμένων καθηκόντων π.χ. το σπίτι, κρατώντας ένα ημερολόγιο, πειραματίζονται με ιδέες κ.ά.

Έχοντας καλύπτονται αυτές οι τρεις βασικοί τομείς είναι σημαντικό να αναπτυχθεί μια βαθύτερη κατανόηση του πελάτη και την ανησυχία τους. Αυτό είναι μέρος του τι Palmer και McMahon (1997) έχουν περιγράφεται ως τα κοινά στοιχεία σε όλες τις αξιολογήσεις.

i), ποιο είναι το πρόβλημα

ii) είναι κατάλληλη θεραπεία

iii) είναι το κατάλληλο πελάτη (υπάρχουν αντενδείξεις)

iv) όσα είναι συμφυής στο πρόβλημα

v) Διαπολιτισμική και τα ζητήματα των φύλων (π.χ., οι διαφορές στην λεκτική και μη λεκτική συμπεριφορά και την αναγνώριση ότι το ίδιο το κοινωνικό / πολιτιστικό τάσεων (π.χ., Ridley, 1995) μπορεί να επηρεάσει τη θεραπευτική αποφάσεις κ.λπ.).

Στην ουσία έχουμε την εκτίμηση του ταιριάζουν μεταξύ ενός θεραπευτικού πλαισίου και ενός πελάτη ή που παρουσιάζουν πρόβλημα (π.χ., Ruddell & Curwen, 1997). Αυτά τα ερωτήματα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μέχρι το θεραπευτής κατανοεί τον πελάτη, εκτός εάν το πρόβλημα που παρουσιάζει είναι ένα ότι ο θεραπευτής δεν αισθάνεται αρμόδια ή με κλίση προς τη διεύθυνση.

Συχνά οι άνθρωποι δεν είναι πλήρως ενήμερη του φάσματος των παραγόντων που μπορούν να επηρεάσουν την επιθυμία τους να αλλάξουν και εκείνα τα οποία μπορούν να τα εμπόδια στην αλλαγή. Οι παράγοντες αυτοί μπορεί να είναι εσωτερικά ή εξωτερικά. Επίσης είναι χρήσιμο να πλαισιώνουν τον πελάτη, έτσι ώστε ο θεραπευτής μπορεί να αρχίσει να καταλαβαίνουν τι μπορεί να υπάρχουν όρια στην ανθρώπινη ζωή που θα μπορούσαν να βοηθήσουν ή να αφαιρούν την θεραπεία.

Για παράδειγμα, είναι σημαντικό να είναι ευαίσθητος σε κάθε αποκαλύψεις ο πελάτης μπορεί να κάνει σχετικά με τις προηγούμενες εμπειρίες με θεραπεία, η έγκαιρη προβλήματα που μπορεί ή δεν μπορεί να είναι αυτό που βλέπει ο πελάτης ως κεντρικό τμήμα των σημερινών τους αφορούν (π.χ., είναι ένα από τα θύματα της σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης, χρόνο με θέματα ψυχικής υγείας κ.λπ.). Περαιτέρω αυτό επεκτείνεται η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο το άτομο πιστεύει για τον εαυτό τους και τον κόσμο τους. Εν μέρει είναι σημαντικό να αποκαλυφθούν οι πτυχές της προσωπικότητας του πελάτη καθώς υπάρχουν ενδείξεις ότι η συμβατότητα με ποικιλία χαρακτηριστικών προσωπικότητας είναι σημαντικό για τη θεραπευτική σχέση (π.χ., Parloff et al., 1978).

Περιοχές που πρέπει να καλύπτονται εδώ είναι οικογενειακής και εργασιακής ζωής, κανένα παρελθόν, παρόν ή συνεχιζόμενα προβλήματα ή δυσκολίες (εκτός από το πρόβλημα παρουσιάζοντας), επαφές με άλλες μορφές υπηρεσιών, καθώς και αποδεικτικά στοιχεία των επιτυχιών. Το ζήτημα της επαφής με το προηγούμενο περιέχει ιατρικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας και πληροφορίες, ώστε ο θεραπευτής έχει επίγνωση των αντενδείξεων είτε για hypnotherapy (π.χ., ψυχωτικές επεισόδια) ή ζητήματα που μπορεί να κάνει ορισμένα inductions inadvisable (π.χ., άσθμα). Περιλαμβάνει επίσης την ύπνωση, σε περίπτωση που ο πελάτης έχει την προηγούμενη εμπειρία της ύπνωσης, κατά πόσο επιτυχημένη ή μη. Ο θεραπευτής μπορεί να είναι σε θέση να ανακαλύψει μεθόδους επαγωγής ότι ο πελάτης είναι άνετο με, ή προτιμά να αποφευχθεί, τους ικανότητα απεικόνισης, IMR κλπ. Αν ο πελάτης δεν έχει καμία προηγούμενη εμπειρία στη συνέχεια ο θεραπευτής ξέρει να περιλαμβάνει συγκεκριμένες ερωτήσεις (π.χ., το αγαπημένο "ασφαλή χώρο 'Κλπ) και ακόμα και οπτικοποίηση των ασκήσεων.

Η τελική έκταση, τις επιτυχίες, είναι σημαντικό διότι η θεραπευτής μπορεί να χρειάζονται πρόσβαση σε υλικό θετικά αν ο πελάτης έχει με θέματα αυτοεκτίμησης ή όταν ο σχεδιάζει να συνδέσει με επιτυχία την παρουσίαση πρόβλημα με τις προηγούμενες επιτυχίες. Είναι επίσης χρήσιμο για τον πελάτη να γνωρίζει ότι αυτό που θεωρείται ως ένα πρόσωπο με ένα φάσμα ποιοτήτων, αντί με μια λίστα από ήττες, παθήσεων και προβλημάτων.

Έχοντας καλύπτεται το ειδικό υλικό που σχετίζεται με το πρόβλημα που παρουσιάζουν και ύπνωσης, και γενικότερα τις περιοχές που σχετίζονται με το ατομικό άλλη σχετική εμπειρία ζωής (και έχοντας ιδιαίτερη προσοχή για να μη λεκτική συμπεριφορά, τη γλώσσα κτλ) το επόμενο βήμα είναι να δοθεί έμφαση στην που παρουσιάζουν πρόβλημα. Ο θεραπευτής πρέπει να γνωρίζει ποιες είναι οι παράγοντες που προκάλεσαν οι σκέψεις για το / τη συμπεριφορά που ο πελάτης επιθυμεί να αλλάξει. Ένοπλοι με τα βιογραφικά των γνώσεων, την θεραπευτής μπορεί να συμπληρώσει τις περιγραφές του πελάτη με τα συγκεκριμένα ερωτήματα που αφορούν γεγονότα και καταστάσεις που ο πελάτης έχει περιγραφεί προηγουμένως (π.χ., οικογένεια, εργασία, τις προηγούμενες αποτυχίες, τις εμπειρίες του παρελθόντος). Αυτό παρέχει χρήσιμες τομείς στόχους για την αλλαγή. Επιπλέον, ο θεραπευτής πρέπει να διερευνήσει τις συνέπειες που ο πελάτης βλέπει ότι προέρχεται από τις σκέψεις / συμπεριφορά, τόσο σε θετικά όσο και αρνητικά όπως αυτό μπορεί να ενημερώσει τα θέματα που σχετίζονται με έναν πελάτη της εμπόδια στην αλλαγή, ή έξτρα κίνητρα για να επιτύχει.

Η προσέγγιση αυτή, προκάλεσαν παράγοντες, τις συμπεριφορές και τις συνέπειες που διαπιστώνεται σε πολλές θεραπευτικές προσεγγίσεις και είναι γνωστή ως ABC (Ενεργοποίηση περίπτωση, των πεποιθήσεων (συμπεριφορά), συνέπεια, π.χ., Ellis, 1977).

Μέρος της ABC προσβλέπει σε υποκείμενες πεποιθήσεις και σκέψης λάθη (π.χ., καταστροφική λογική, dichotomous σκέψης) που, όπως το απόσπασμα από Epicetus πρότεινε, πιστεύεται ότι είναι η κεντρική περιοχή για την ανάπτυξη των προβλημάτων που ένας πελάτης μπορεί να θελήσει να αλλάξει. Ο λόγος για τον οποίο τα δύο αυτά θέματα είναι σημαντικό είναι ότι αυτοί προσδιορίζουν όπου hypnotherapy μπορεί να είναι χρήσιμες και πως θα ήταν καλύτερα στοχευμένες. Για παράδειγμα, εάν ένας πελάτης έρχεται σε ισχυρίζονται ότι είναι ντροπαλός και έχουν την πεποίθηση ότι οι υποκείμενες είναι unlovable ότι θα πρότεινα μια πορεία δράσης, λαμβάνοντας υπόψη ότι ένα παρόμοιο πελάτη με ένα παρόμοιο θέμα, αλλά με το σκεπτικό ότι το σφάλμα να ξεπεράσουν τους shyness ότι θα έπρεπε να είναι θετική και ανώτεροι ανά πάσα στιγμή θα πρότεινα το άλλο. Η εκδήλωση του θέματος που δεν μπορούν να αφορούν το βάθος στο οποίο ο θεραπευτής παύει τους εξερεύνησης.

Μόλις ο θεραπευτής έχει αποκτηθεί κατά την κρίση τους, αρκετές πληροφορίες, ώστε να μπορεί να σχηματίσει μια εικόνα του πελάτη, αν και σε μεταγενέστερη ημερομηνία, θα μπορούσε να είναι σκόπιμη, που επιτρέπει την ώρα, ο πελάτης να δώσει την ευκαιρία να βιώσουν τη χαλάρωση ή ήπιο ύπνωσης. Ιδιαίτερα στους δυνητικούς πελάτες που έχουν τον φόβο της διαδικασία αυτή θα μπορούσε να είναι η πτυχή που θα αποφασίσει εάν θα συμμετάσχει σε θεραπεία.

Με τις γνώσεις που έχουν αποκτηθεί κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων η θεραπευτής θα γνωρίζουμε αν φωτογράφιση μπορεί να χρησιμοποιηθεί, και εάν ναι, ποιοι οι εικόνες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ή να αποφεύγεται. Θεραπείας δεν θα πρέπει να επιχειρηθεί σε αυτό το στάδιο. Είναι σημαντικό για τον πελάτη για να πάρετε μια «αίσθηση» για τον θεραπευτή και να ξέρω εάν είναι ικανοποιημένοι με τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν, η φωνή κ.λπ. Με την ολοκλήρωση αυτού (εάν υποστεί) το θέμα της επαφής θα πρέπει να αυξηθεί. Σε πρώτη φάση η σύμβαση θα πρέπει να προσφέρουν μια περίοδο 48 ωρών κατά τις οποίες ο πελάτης θα πρέπει να αποφασίσουν εάν θέλουν να συνεχίσουν με θεραπεία, με την τρέχουσα θεραπευτής, σύμφωνα με το πλαίσιο που λειτουργεί εντός της θεραπευτής.

Επίσης, ο πελάτης θα γνωρίζει τις δαπάνες και συνέστησε αριθμό των επισκέψεων και μπορούν να προβούν σε τεκμηριωμένη επιλογή όσον αφορά την οικονομική δέσμευση, οι πληρωμές, η αδυναμία να παραστούν κλπ. Η σύμβαση θα πρέπει να επαναδηλωθεί η ρήτρες εμπιστευτικότητας, και λεπτομερώς τι ο πελάτης είναι να συμφωνήσουμε, και ακύρωσης πολιτικών κλπ και παράσχει στον πελάτη με στοιχεία επικοινωνίας.

Η παραπάνω περιγραφή καθιστά πολύ σαφές ότι μια λεπτομερή διαβούλευση θα είναι τόσο χρονοβόρα και ως αποτέλεσμα την ανταλλαγή πληροφοριών πολύ. Μερικές φορές δεν είναι η μόνη ρητή πληροφορία η οποία είναι σημαντική, αλλά αντιδράσεις, σχόλια, κλπ και αυτά τα μικροσκοπικά στοιχεία αυτά πρέπει να θυμόμαστε. Πώς ο θεραπευτής θα πρέπει να το κάνετε αυτό; Υπάρχουν μια σειρά από προσεγγίσεις.

Πρώτον η θεραπευτής θα μπορούσε να αποφασίσει να στηριχθεί σε μνήμη, και με πρακτικές είναι δυνατόν να αναπτύξει την ικανότητα να χρησιμοποιούν συγκεκριμένα σημεία σε μια διαβούλευση για να "κολλήσει" από άλλες πληροφορίες, οπότε μια θυμάται μιας αφήγησης που μπορούν αργότερα να γραφτεί κάτω. Η εναλλακτική λύση είναι είτε να λαμβάνουν σημειώσεις ή να καταγράψει τη διαβούλευση. Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει το θέμα της προσοχής - είναι δυνατό να παρευρεθεί πλήρως σε πελάτη και καθορίζονται με ακρίβεια γνώση όλων των λεπτομερειών και των αποχρώσεων, μια διαβούλευση; Στην τελευταία υπάρχουν ζητήματα της ιδιωτικής ζωής - πώς είναι πελάτες άνετα με την ιδέα ότι οι λέξεις είναι να καταγράφονται, έστω και με τη γνώση ότι αυτές οι διαπιστώσεις θα διαγραφεί αργότερα;

Ενδεχομένως όλα τα ζητήματα στο πλαίσιο αυτής της διαβούλευσης είναι τα πλέον ακανθώδη. Όπως και με άλλες πτυχές, είναι μάλλον καλύτερα να είναι ευέλικτο, και ξέρω όταν κάποιος δεν μπορεί να επικαλείται τη μνήμη μόνο, και να ξέρουν πότε πρέπει κανείς να παρακολουθήσει απολύτως με τον πελάτη και έτσι κάποια μηχανικά μέσα από την καταγραφή αυτή απαιτείται. Παρόλο που οι πελάτες θα μπορούσαν να άβολα με καταγράφονται είναι πιθανό ότι θα αναστατώσει με λιγότερο από ότι με ένα θεραπευτή του οποίου το κεφάλι είναι συνεχώς σε ένα σημείωμα pad, ή που έχει υπενθυμίσουμε κάποια σημαντική λεπτομέρεια της ζωής του πελάτη ιστορία που παρουσιάστηκε στη διαβούλευση.

Διαβούλευση δεν είναι ούτε η επιστήμη δεν τέχνης, αλλά ένα μείγμα που πρέπει να διενεργούνται σε ένα τεντωμένο σχοινί κοινωνικό, όπου οι απαιτήσεις της ισορροπίας συνυπάρχει με τις γνωστικές απαιτήσεις της ακρίβειας σε μια εξελισσόμενη δυναμική. Κατά μία έννοια που γνωρίζουμε τι είναι, αλλά κυρίως χρειάζεται να γνωρίζουμε πώς να το κάνουμε. Ωστόσο, η πολυπλοκότητα, η οποία καθιστά την άσκηση, επίσης, καθιστά δύσκολο να προσδιοριστεί. Ίσως ένα παράφραση και ενέκρινε έκδοση του Heisenberg η αρχή είναι η αβεβαιότητα στην εργασία εδώ? Αν μπορούμε να κάνουμε μια καλή συνεννόηση, τότε δεν μπορεί να ξέρει πώς να την περιγράψει, αν γνωρίζετε πώς να περιγράψω αυτό που πιθανότατα δεν μπορείς να το κάνουμε.

Αναφορές

Beck, AT (1964). Προβληματισμός και κατάθλιψη: II. Θεωρία και θεραπείας. Αρχεία του Genreal Ψυχιατρικής, 10, 561-571.

Ellis, A. (1977). Η βασική κλινική θεωρία της ορθολογικής-συγκινητική θεραπείας, στο Ellis και Α. Ρ. Grieger (Eds.), Handbook of Rational-συγκινητική Therapy. New York: Springer.

Fielding, R. (1995). Κλινικές επικοινωνιακές δεξιότητες. Χονγκ Κονγκ: Χονγκ Κονγκ University Press.

Lloyd, M. (1996). Επικοινωνιακές δεξιότητες για την ιατρική. Edinburgh: Churchill Livingstone.

NCHPa (1996). Προγράμματα θεραπείας. Εθνικό Κολέγιο της ύπνωσης και Ψυχοθεραπεία, Nelson: Ηνωμένο Βασίλειο. σ. 1

NCHPb (1996). Προγράμματα θεραπείας. Εθνικό Κολέγιο της ύπνωσης και Ψυχοθεραπεία, Nelson: Ηνωμένο Βασίλειο. σ. 4 Palmer, Σ. και McMahon, G. (1997) (ΕΔ). Αξιολόγηση Πελατών. London: Sage.

Parloff, MB, Waskow, IE και Wolfe, BE (1978). Έρευνα για θεραπευτής μεταβλητών σε σχέση με τη διαδικασία και τα αποτελέσματα, στο SL και Garfield AE Bergin (Eds.), Handbook ψυχοθεραπείας και Συμπεριφορά Αλλαγή. "ο Ed., New York: Wiley. pp. 233-282.

Ridley, CR (1995). Ξεπερνώντας ακούσια το ρατσισμό στην παροχή συμβουλών και θεραπείας: Ένας επαγγελματίας οδηγός εσκεμμένη παρέμβαση. Thousand Oaks, CA.: Sage.

Ruddell, Π. και Curwen, Β. (1997). Τι είδους βοήθεια? Στον Γ. Σ. Palmer και McMahon (1997) (ΕΔ). Αξιολόγηση Πελατών. London: Sage.

Traux, CB και Carkhuff, RR (1967). Προς αποτελεσματική παροχή συμβουλών και ψυχοθεραπείας: Κατάρτιση και πρακτική. Chicagoe: Aldine.

Simon Duff, Hypnotherapist

http://www.hypnotherapies.co.uk